се залетав и купив голем врзоп праз, со повеќе од дваесет праза. добро што дома сакаме да го јадеме, а и многу е здрав, па веќе јадевме салати со свеж, ситно исецкан праз и маслинки, испржен со ориз, со шпагети и маскарпоне и во некоја форма на пита/галета/тарт. денешниот рецепт е една од тие варијанти, направена со тесто за пица.
лепче створено за љубетелите на пченкарните погачи, со изразен вкус од пченкарното брашно и палентата и зачинето со свежи ливчиња жалфија. парченцата колбас внатре се само уште еден плус на вкусот.
не знам за што попрво да ви кажам од ова јадење. дали за сочното свинско испечено во глинен сад romertopf, за печениот сладок компир, праз и други зеленчуци или за сосот од кикирики, кој совршено оди со нив. треба повеќе време да се зготви сето тоа, ама освен сецкањето на зеленчукот, нема многу работа.
овие меки и мирисни ролни и шоља кафе или чај се најдобриот начин да се започне денот.
кога од било кои причини ќе направам пауза од две – три недели во пишувањето рецепти, ми станува многу тешко да изберам кој рецепт да го објавам следен. некако ми се чини дека после подолга пауза рецептот што ќе биде објавен треба да биде нешто посебно, особено вкусен и интересен. и така, времето поминува, а јас за сé што сум зготвила, а даниел сликал, мислам дека е премногу обично за да биде објавено, или премногу комплицирано или недоволно интересно. е па овој рецепт ги исполнува условите да ја прекине долгата пауза. лесно се прави, прилагодлив е и многу е вкусен.
тортиљава е одличен начин да се искористат печени компири останати од некој претходен ручек. иако, толку е добра, што вреди и да се испечат специјално за неа.
сé повеќе ми се допаѓаат овие колачи/лепчиња наречени скоунс. многу лесно се прилагодуваат со разни додатоци, па секогаш можете да добиете нешто различно.
знам, малку ја запоставивме рубриката “коктели”. а овој од денеска, според состојките, не е многу различен од grayhound, коктелот со грејпфрут и џин. разликата е во тоа што ќе ставите на ивицата на чашата. шеќер со рузмарин или сол, по сопствен избор.
уште еден турски рецепт, само за разлика од салатата со сумак и сируп од калинка, ова јадење не сум го пробала во турција. ама затоа го зготвив покрај неколку турски мезиња кога ги поканивме на турски ручек пријателите со кои заедно го шетавме истанбул пред некоја година.
на барање на мартин, наместо некој чуден експериментален сладолед, како оние со ѓумбир, анасон или таан, по веганскиот, го направив овој многу лешникаст и малку чоколаден сладолед. според некого, најдобриот сладолед што сум го направила.
по бургерите од грав и наут, ја продолжуваме серијата вегетаријански бургери со овие од леќа, моркови и цвекло. ова е уште еден вкусен начин да се искористи пулпата која останува по цедењето сок, ама ако немате соковник, во бургерите ставете рендани цвекло и морков.
од едно патување во истанбул, еднo од јадењата кои најмногу ми останаа во сеќавање е ручекот последниот ден пред да си одиме, во едно мало преполно кафанче во близина на египетскиот пазар во кое прво седнавме само да јадеме благо од кадаиф, сирење и шербет (кунефе), ама набрзо ја сменивме нарачката и јадевме цел ручек.
првото нешто што ни го донесоа беше салатата езме заедно со округли лепчиња и црвен булгур. беше неверојатно освежителна и вкусна, па пробав да ја направам и дома. најдов повеќе рецепти за неа, ама ја направив најмногу според овој. салатата е многу вкусна поради сите состојки, ама мислам дека сирупот од калинка и сумакот придонесуваат да биде освежителна и киселкаста.