питите со овошје ми се едни од омилените десерти. тестото многу брзо и лесно се прави, филот се прилагодува според овошјето кое е во моментот зрело и го има најмногу по пазарите, а може да се употреби и замрзнато овошје. и формата е прилагодлива, може да биде висока пита, преполна со јаболка или капини, прекриена со слој тесто, плитка пита со крцкав крамбл врз овошјето или тарт или галета со јагоди, праски или смокви во еден слој.
сум ја спомнувала и порано динстаната тиква, ама бидејќи е најчестиот начин на кој готвам тиква за пита, колачи или било кој рецепт во кој се користи пире од тиква, мислам дека заслужува свое посебно место. особено што вака зготвена ми е многу повкусна отколку испечена, прелиена со малку сируп кој се создава на дното од тенџерето.
глинените тавчиња се многу згодни за печење месо и зеленчуци. што и да испечете во нив ќе биде сочно и вкусно. јас долго време имам romertopf неглазирано тавче со капак, и да ми текнува почесто, би го користела почесто. многу ми се допаѓа како мека и сочна излегува кокошка испечена во него, а за зеленчуците под неа да не зборуваме. исто е и со зеленчуците под свинското, кромидот скоро стопен…
мојата омилена зимска салата. изрендани свежи коренести зеленчуци, најчесто цвекло и моркови, а овој пат и една малку лута бела зимска трупка и една слатка каракушка. понекогаш, во зависност од тоа што имаме дома, ставам и целер, пашканат, кисело јаболко, праз, зелка, црна трупка, дајкон…
и сирење и рукола и суви домати и калинка и мед… само немаше место за сето тоа во насловот. изгледа како нафрлани работи, ама заедно си одговараат многу добро и сендвичот е ептен вкусен.
брзо и лесно колаче, нема ни масло ни млеко во него, а сепак е сочно и меко од слаткиот компир.
во последно време многу ми се важни брзи рецепти. како тестото за пица од минатиот пост, или оваа туршија која може веднаш да се јаде, после само неколку часа, без чекање со недели да се скисели.
кога последен пат зборевме за пица, ви реков дека имам рецепт за одлично брзо тесто. ваква пица најчесто правам во денови кога ќе дојдам од работа, а немам ништо смислено за ручек, ниту имам време. тестово се прави за неколку минути, нема месење, стои додека ги подготвувате другите состојки, лесно се развлекува и веднаш можете да ја печете пицата.
машината за леб ја купивме пред точно една година. прво се противев, мислев ќе зафаќа место, а нема да ја користиме. мислев дека можат да се прават само два – три различни рецепти за леб и тоа ми изгледаше досадно. слушав дека мора строго да се придржуваш до рецептите кои доаѓаат со неа, ама прилично брзо почнав да не се придржувам до нив. менувам разни брашна, додавам разни семиња и зрна. сол помалку, шеќер воопшто не ставам, а ни млеко во прав. некогаш додавам некој зачин, лут буковец или суво нане, оригано. наместо вода, ставам кефир, или течноста што останува кога ќе се процеди кефирот. или сварена пченица, пире од цвекло…
ова не е вистинска паста ала норма, дека модриот патлиџан е печен, ама мене вака повеќе ми се допаѓа. повкусен ми е печен, полесно се прави, не мора да се меша да не се залепи во тавчето како кога се пржи. потребно е многу помалку масло за печење, и обично правам поголема количина, па дел употребувам во други рецепти, како овие салати со наут или со кус-кус, во тесто заедно со други зеленчуци или во супа. а и секој си става онолку коцки модар на своите шпагети колку што сака, бидејќи не се сите кај нас дома воодушевени од модри патлиџани.
поедноставно овошно колаче не знам, или можда така викам за повеќето, кога ќе земам да ги правам по 2 – 3 пати неделно. ама ова стварно многу брзо и лесно се прави, најмногу време одзема миењето и чистењето на семките од сливите. а е толку меко и воздушесто.
често правам ќофтиња или плескавици без месо. не е потребен ни рецепт, обично основата е сварен грав, леќа или наут, или некоја житарка, потоа додавам зеленчуци, зачини и, во зависност од текстурата на смесата, презла или овесни снегулки.
Continue Reading…